شکلی نامعهود

نه

پوست درخت

بر تنم نشسته

نه

چرمه ی کرگدن های گرسنه ی آفریقا

شکلی نا معهود

رودخانه های آرام اش را

ایستاده

در بادهای متورم

دستهایم را برمی دارم

چشمهایم را

انگار ساعت هاست

این ساعت را خوابیده ام

         و یک توصیه حتما به این وبلاگ سر بزنید دست خالی برنخواهید گشت .

  لطفا اینجا را کلیک کنید. چشمهایت را نبند زمین مجنون توست