نساختند مرا تا کمی جنون نشوم

                                                                          عباس چشامی

نساختند مرا تا کمی جنون نکنم

و آسمان را در خویش واژگون نکنم

غروب خالی این آفتاب گردان را

به موجی از شب گیسوی تو شگون نکنم

مخواه اینکه تو در رودخانه ی دستم

بپیچی و نفسی با تو چند و چون نکنم

پرنده ـ پر ـ ندهم لای کاغذ و زیتون

و خانه را به هوای تو نیلگون نکنم

درخت می شوم و مثل گرد بادی سبز

                       آبان۱۳۸۳ مشهد