باران٬ بهار٬ کوچ ٬ تپش های شاجهان*

جاری است در نگاه تو ای صبح جاودان

ای ناگهان ریـخته از جـــــاری بهـشت

در شامگاهم از شب تشریف شوکران

بانوی من ! ــ وظیفه ی دشوار آدمی ــ

بانوی من! ــ بهانه ی بارانی جهان ــ

می آمدی٬ نسیم تر از رفتن بهار

می آمدی٬ قشنگ تراز خش خش خزان

دیوار بود و سایه ی یک بغض ٬در گلو

پنهان عاشقانه ی یک راز ٬درمیان

....

فردا بهارمان بده شاید که بشکفد

آواز هـای گمشـده در لـکنت زبـان

       * نام کوهی در خراسان شمالی